Emeğe verilen değer…

Emeğe değer vermek, ancak bilinçli ve eğitimli bir toplumda mümkündür…

Hindistan’da adı ” renklerin ustası” anlamına gelen, Ranga Guru isimli bir ressam vardır. Onun yetiştirdiği bir ressam olan Raciçi ise eğitimini tamamlar ve son resmini yaparak Ranga Guru’ya götürür. Ondan resmini değerlendirmesini ister. Ranga Guru ise;

Sen artık ressam sayılırsın Raçici ve artık senin resmini halk değerlendirecek diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve en görünen yerine koymasını ister. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak, halktan beğenmedikleri yerlere çarpı atmalarını rica eden bir yazı bırakılmasını ister.

Raciçi denileni yapar. Birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde tüm resim kırmızı çarpılar içindedir ve neredeyse çarpılardan görünmez olmuştur. Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvardır sanki.

Çok üzülür ve resmi Ranga Guru’ya götürür. Ranga Guru ise üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önerir. Raçici, yeniden resmini yapar ve Ranga Guru’ya götürür. Ranga Guru ise resmin tekrar aynı meydana götürülmesini, bu sefer yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya ve birkaç fırça ie birlikte bırakmasını ister. Resmin yanına da insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını söyler.

Raçici resmi meydana götürür. Birkaç gün sonra resmi görmeye gittiğinde meydanda resmine hiç dokunulmadığını, firçaların da boyaların da kullanılmadığını sevinçle farkeder. Koşarak Ranga Guru’ya gider ve resme dokunulmadığını söyler. Ranga Guru ise öğrencisine;

“Sevgili Raciçi, sen ilk seferinde insanların fırsat verildildiğinde ne kadar acımasız eleştiri yapabileceklerini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. Oysa ikinci seferde, onlardan sadece hatalarını düzeltmelerini ve yapıcı olmalarını istedin. Yapıcı olmak ise eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemez.

Sevgili Raciçi, mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın. Emeğinin karşılığını ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın. Onlara göre senin emeğinin hiçbir değeri yoktur. Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenlerle tartışma !” der .

Yaşamda ne kadar yapıcı olabiliyoruz, verilen emeğin ne kadar farkındayız?

Emeğe gereken değeri veriyor muyuz, yoksa onu hiçe sayıp çarpılarla mı donatıyoruz ?

Hayatta her zaman bir şeyleri eleştirmek kolayımıza gelir, verilen emeği görmezden gelir ve yok sayarız.

Oysa emek ne kadar değerlidir ve onun karşılığı ise ancak bilinçli ve eğitimli bir toplumda, herkesin bunu farkedip, birbirine ve emeğe saygı göstermesi ile alınabilir.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s