Yaşamda empati

Yaşamda Empati

Yaşamımızda; olay, kişi ve sorumluluk aldığımız konulara ne kadar empatiyle yaklaşabiliyor ve öz farkındalık geliştirebiliyoruz ? Başkalarına odaklanarak saygıyla dinlemeyi ve onları tüm varlığımızla anlamaya çalışmayı becerebiliyor muyuz?

Empati, iletişimde sürekliliği, bilginin doğru aktarılmasını, doğru anlaşılmasını ve bütüncül yaklaşımı sağlar.

Bazen sahip olduklarımızın büyüsüne kapılır, çevremizdeki sosyal dünyadan habersiz yaşarız. Dünya herkesin aynı yaşam kalitesine sahip olduğunu düşünen insanlarla dolu…

Bazı hikâyeler yaşadığımız dünyaya empati yaparak bakmamızın önemini hatırlatır bize…Bu hikâye de en iyi örneklerinden biri :

Genç ve başarılı bir yönetici, yeni Jaguar’ıyla bir mahalleden geçiyordu. Bir yandan da park etmiş arabaların arasından aniden yola çıkabilecek çocuklara dikkat ediyordu. Bir şey gördüğünü sanarak yavaşladı. Arabayla caddeden yavaşça geçerken önce hiç kimseyi göremedi fakat arabasının kapısına doğru bir tuğla atıldığını fark etti. Aniden durdu ve tuğlanın fırlatıldığı yere geri döndü. Arabadan indi, küçük bir çocuğu tuttu ve onu park etmiş bir arabaya doğru iterken bağırmayia başladı, ” Bunu neden yaptın ? Sen de kimsin ne yaptığının farkında mısın?”

Iyice sinirlenerek devam etti:

” Bu yeni bir araba ve atmış olduğun bu tuğla bana çok pahalıya mal olacak. Bunu neden yaptın?

Çocuk yalvararak cevap verdi:

” Lütfen efendim …Çok üzgünüm, ama başka ne yapabilirdim bilmiyordum. Eğer tuğlayı fırlatmasaydım durmazdınız.”

Çocuğun gözyaşları çenesinden süzülüyordu.

” Ağabeyim kaldırımdan yuvarlandı ve tekerlekli sandalyesinden düştü. Onu tek başıma kaldıramıyorum. Lütfen onu tekerlekli sandalyesine oturtmam için bana yardım eder misiniz ?”

Yönetici birden kendine geldi, boğazında büyüyen yumruyla zar zor yutkundu. Yerdeki genci kaldırıp tekerlekli sandalyesine oturttu. Ciddi bir yarası olup olmadığını şefkatle kontrol etti.

Teşekkür ettikten sonra küçük çocuk uzaklaşırken, genç yönetici uzun süre çocuğun arkasından ağabeyini evine doğru götürmesini izledi.

Daha sonra arabasına uzun ve yavaş bir yürüyüşle döndü. Arabasının kapısını ise hiç tamir ettirmedi. Bu çöküğü, durması için birinin tuğla atmasını gerektirecek kadar hızlı yaşamaması gerektiğini hatırlatsın diye öylece bıraktı.

Bazen yaşam bize uyarılarıyla etrafımızdaki çevrenin farkına varmamızı hatırlatır. Dinlemek ya da dinlememek tabii ki bizim seçimimiz… Ancak ne kadar çevremizdeki sosyal dünyanın olumlu veya olumsuz etkilerini görüp, problem ve olaylarına sahip çıkabilirsek o kadar yaşamın farkına varıp, yaşamdaki rolümüzü başarıyla oynarız.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s