Teşekkürler mi kıymetlendi? Melek Alev yazdı.

Teşekkürler mi çok kıymetlendi, yoksa bizler mi unuttuk teşekkür etmesini ?

ALS-MNH Derneği ile ortaklaşa yürüttüğümüz bir proje kapsamında, ALS hastalığı nedeniyle fiziksel yeteneklerini tamamen kaybetmiş; konuşma, yutma ve solunum güçlüğü yaşayan hastalarımızın evlerine giderek, diş tedavilerini gerçekleştiriyoruz.

Bu hastalarımızda sıklıkla gördüğümüz en belirgin ağız ve diş sağlığı problemi, fırçalama yetersizliğinden kaynaklanan dişeti hastalıkları ve diştaşı oluşumuydu.

En son gittiğimiz evde de, benzer şikayetler vardı. Hastanın yapılan ağız içi muayenesinde, diş bakımının kızı tarafindan çok doğru bir şekilde gerçekleştirildiğini, sadece bazı yerlerde ufak tefek diştaşlarının oluştuğunu gördük. Kızı annesine pırıl pırıl bakıyordu. Diştaşı temizliğinin yapılmasının ardından, biraz oturup sohbet ettik. Hastalık 2007 yılında ortaya çıkmış, 2009’dan itibaren de hastamız yatıyormuş. ALS’de zihinsel fonksiyonlar ve bellek etkilenmediğinden, bu hastalarımız tüm düşünsel ve duygusal işlemlerini son derece başarılı bir şekilde gerçekleştiriyordu. Biz sohbet ederken annenin bilgisayarına, kaş hareketlerine duyarlı olan programla bir şeyler yazmaya çalıştığı dikkatimizi çekti. Sık sık karışan harfler siliniyor ve yeniden doğrularıyla tek tek düzeltiliyordu. Kelime anlaşılmıştı aslında…Ancak hastamız bu harfleri ısrarla düzelterek kelimeyi tamamlamaya çalışıyordu ve sonunda kelime tamamlandı.

“TEŞEKKÜRLER ”

Aldığım en anlamlı teşekkürlerden biriydi. Şöyle bir düşündüm, bir teşekkür yazısı bu kadar anlamlı ve değerli olabilir miydi ve bizleri bu kadar mutlu edebilir miydi?

Evet edebiliyordu !

Tüm yaşamını makineyle idame ettiren bir kişi bu muhteşem kelimeyi güçlükle, inatla bilgisayarına yazıp, bize armağan ederken, bu kelimeyi rahatlıkla yazıp, söyleyebilen bizler, bu güzel kelimeyi kullanmayı neden unutmuştuk?

Teşekkürlerimiz mi çok kıymetlenmişti, yoksa Heraklit’in yıllar önce söylediği ” Yalnız tek merkez olsa da, insanların çoğu kendi merkezlerinde yaşar.” sözünde olduğu gibi bu kadar ben merkezci mi yaşamaya başlamıştık?

Bazı kelimeler vardır, çok güzeldir, hatırlanması gerekir, iyi hissettirir, mutlu eder insanı, karşılıklı paylaşımların gerekleridir, yaşamın nezaketidir. İşte o çok güzel kelimelerden biriydi teşekkürler…

Bu kadar kolay söyleyebilme, yazabilme ve aslında yapılan işin değerinin farkında olup ! görebilme ! şansına sahipken bundan daha anlamlı ve değerli kelime ne olabilir?

ALS ailesine yaptığımız tüm ev ziyaretlerinde bu farkındalığın, bilincin, değerin ve nezaketin en iyi örneklerini gördük. Bu koskoca ailenin bizler de birer parçası olduk.

TEŞEKKÜRLER tüm gönül dostlarımız, TEŞEKKÜRLER en değerli şey olan zamanını ayırıp bu yazıyı okuyan dostlarım…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s