87 Yaşındaki Üniversite Öğrencisi

Okulun ilk günü, profesör kendini tanıttı ve henüz tanışmadığımız sınıftaki bir öğrenciyle tanışmamızı istedi.

Ayağa kalkıp onu bulmak için etrafa bakmaya başladım ve tam bu sırada sırtıma oldukça nazik bir el dokundu. Arkama dönüp baktığımda, yüzünde gülümseme olan yaşlı bir bayan ile karşı karşıya geldim.

“Merhaba delikanlı, benim adım Rose. Ben 87 yaşındayım. Seninle tanışabilir miyim ?” dedi.

Güldüm ve büyük bir içtenlikle ” Tabii ki” dedim.

“ Bu kadar genç yaşta neden üniversite öğrencisi olmaya karar verdin?” diye sordum.

Rose bana esprili bir şekilde cevap verdi “Buraya zengin birini bulmak ve evlenmek için, sonra da bir sürü çocuklarım olması için geldim” dedi.

Ben de “Hayır çok ciddiyim, gerçekten neden üniversitede öğrenci olmaya karar verdin?” diye sordum.

“Her zaman bir üniversite öğrencisi olmayı, üniversite eğitimi almayı hayal emiştim ve şimdi bu hayalimi gerçekleştiriyorum” dedi.

Dersten sonra birlikte öğrenci birliği binasına yürüdük ve bir çikolatalı milkshake’i birlikte paylaştık. Zamanla çok yakın arkadaş olduk. Sonraki üç ay boyunca sınıftan birlikte çıkıp, hiç durmadan sohbet ediyorduk. Bu “zaman makinası” nı dinlemeye, onun deneyimlerinden ve bilgeliğinden bir şeyler öğrenmeye bayılıyordum.

Bir yıl sonra, Rose, üniversitenin ikonu haline gelmişti. Nereye giderse gitsin, kolaylıkla arkadaş ediniyordu. Dönem sonunda, Rose’u konuşma yapması için futbol şölenine davet ettim. Konuşmaya hazırlıklı gelen Rose, podyuma çıktı ve yutkunarak, konuşmasına başladı:

“Yaşlı olduğumuz için oyun oynamayı bırakmıyoruz. Oyun oynamayı bıraktığımız için yaşlanıyoruz. Genç, mutlu ve başarılı kalmanın tek sırrı var, o da bol bol kahkaha atmak ve her gün eğlenecek esprili bir durum bulmak. Hayallerinizin olması lazım. Hayallerinizi kaybederseniz, ölürsünüz. Pek çok insan etrafta dolaşıyor, aslında ölüler ama farkında değiller. Herkes yaşlanır. 19 yaşında birisi, bir yıl boyunca yatıp seneyi hiçbir şey yapmadan geçirirse, bir yıl sonra otomatik olarak 20 yaşına girer. Aynı şey benim için de geçerli, 87 yaşındayım ve bu yıl hiçbir üretkenlikte bulunmazsam 88 yaşıma girerim. Bu bir maharet değil. Önemli olan, değişim içerisinde fırsatları yakalamaktır. Yaşlandıkça, yaptıklarımızdan dolayı değil, yapmadıklarımızdan dolayı pişmanlık duyarız. Ölümden korkanlar, pişmanlık duyanlardır.”

Rose, o gün hepimizi etkileyen konuşmasını bir şarkıyla tamamladı.

O yılın sonunda Rose üniversite diplomasını aldı. Mezuniyetten bir hafta sonra uykusunda huzurlu bir şekilde hayata gözlerini yumdu.

2000’in üzerinde üniversite öğrencisi Rose’un cenazesine katıldı. Çünkü o, hepimize, istediğimiz kişi olmak için hiçbir zaman geç olmadığını öğreten harika kadındı.

Hepimizin akıllarında Rose’un şu cümlesi kaldı:

“Yaşlanmak herkesin başına gelir ama yaşlanırken yaşamak bir seçenektir.”

Alıntıdır

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s