Sosyal Adalet

Juan Pio Acosta, on dokuzuncu yılın sonlarında Uruguay’ın Brezilya sınırında yaşıyordu.

İşi, o ıssız yollarda o köy senin bu köy benim dolaşmasını gerektiriyordu.

Birinci, ikinci ve üçüncü sınıftaki sekiz yolcuyla birlikte bir at arabasında yolculuk ediyordu.

Juan Pio daha ucuz olduğu için hep üçüncü sınıfı tercih ediyordu.

Neden farklı fiyatlar olduğunu hiçbir zaman anlamamıştı. Daha fazla ödeyenler ve daha az ödeyenler, hepsi aynı şekilde yolculuk ediyorlardı; tıkış tıkış oturup aynı tozu yutarak engebeli yollarda sarsıla sarsıla giderek.

Bu farklılığı hiçbir zaman anlamamıştı, ta ki, kötü bir kış gününde araba çamura saplanana kadar. İşte o zaman arabacı haykırdı :

Birinci sınıftakiler arabada kalsın !

İkinci sınıftakiler arabadan insin!

Üçüncü sınıftakiler arabayı itsin !

Düzenlenmiştir.

Ve Günler Yürümeye Başladı / Eduardo Galeano

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s