ÖZLEM’ler

seçil özlem

Kanatlarını unutmuş, uçurumun kenarında yürüyen bir kuştum artık !

Haberi aldığımda neden ben demedim, sadece “biraz gencim, kemoterapi erken mi bitirecek baharımı, demir kapılar ardında mı kalacak mutlu günlerim !” diye bir sesle sarsıldım kalbimin odacıklarına vuran. Sözde yolun yarısındaydım ama virajları keskin ve engebelerle dolu bir yola itilivermiştim… Her odacığını sevdiklerime rezerve ettiğim yüreğime korku gelip çöreklenmişti müsaade bile istemeden.
“KANSER’ miş” ne menem bir adı var bu illetin… Hüznün gölgesinde uyuyan gökkuşağını dahi acımadan katleden, umutları kemiren, ilik sömüren bir duygu ve korkuyla birleşince de dayanılması, mücadele etmesi zor bir şey !!

Zor bir şey de !
Peki ne zamana kadar?
İyi bir hekiminiz, iyi bir dostunuz ve iyi bir destekçiniz varsa işiniz dehşet derecede kolaylaşıyor benden söylemesi… ☺

Peki bu güzelliklerin üçü bir arada ise, o can size can katmaz mı?
Dr. Özlem hekimliğimi yapmasa da biricik dostum olarak, bana bu sancılı süreçte deyim yerindeyse yaşam koçluğu yaptı. Kırgınlıklarımı, acılarımı öyle itinayla karşıladı ve gülüşüyle içimi öyle ısıt ki !

İnsan adı ölümle beraber anılan bir hastalığın korkusunu ancak kendini seven insanların yanında unutabiliyor. Dr. Özlem’de işte o insanların en vazgeçilmeziydi benim için. Özlemciğimle içtiğimiz kahve, yediğimiz lokma bal tadındaydı her zaman. Tedavim esnasında kendimi iyi hissettiğim halde nötröpeniye düştüğümü ve hastaneye yatmam gerektiğini söylemişti doktorum bense gülerek : “ Ama şuan iyiyim ayaktayım bakın hocam “ diye itiraz ettim. Buna tek başıma karşı koyamayacağımı ve kesinlikle yatmam gerektiği konusunda ısrar edince ben daha da gerildim ve kabul etmemiştim. O arada bir ses “ Ama tatlım ben nöbetçiyim bana eşlik etmiş olursun ☺ “ dedi. Özlemin yanımda olacağı hissi tüm gerginliğimi almıştı ne yalan söyleyeyim. O gece Özlemin ikinci kuzusu gibiydim, bir hastanede geçebilecek en güzel geceyi geçirmiştim. Genelde geçirdiğim ameliyatlardan gece yarılarına kadar uyanmakla ve narkoz etkisini atmakla uğraştığım için ☺

Demiştim ya; “İnsan kendini sevenlerin yanında korkularından arınıveriyor! “

Direnmekten vazgeçmeyen ve gittikçe yükselen bir iç sızısının ihtilalinde baş neferlerimdi Özlem… Adı gibi özlemlerle doluyordum artık yavaş yavaş… Çocukluğum elimi bırakmasın diye sıkı sıkı sarılıyordum hayata. En çok çocukluğumu özlerken aynada saçsız, kaşsız, kirpiksiz ama umutları heryerinden fışkıran bir kadın görüyordum. Bu zorlu günlerde kim yanımdaysa hayat ağacıma kazıyordum sanki isimlerini. Özlem ağaç yetmedi yüreğime de fena kazındı. Dostluğu aştık alışkanlık olduk birbirimize desem inanır mısınız? Ben veya o şehir dışına çıktığımızda okyanusun ortasında küreksiz bir kayıkta kalmış gibi hissediyorum kendimi.

Dost; her şartta varlığının güven vermesiyle, sevgisiyle ve özeniyle kan değerlerini bile yükseltmeli bence… ☺

Bu zorlu tedavi sonrasında tekrar filizlenmeye başladığımda, ömrümün ikinci baharını yeni yeni karşılamaya hazırlanırken Özlemle eski fotoğraflarıma bakıyordum ve Özlem’e; “ Canım ben kel iken ne kadar çirkin ve ifadesizmişim baksana !” dediğimde “Biliyor musun Seçil, ben senin kaşlarının ve kirpiklerinin döküldüğünü hiç hatırlamıyorum, çünkü sadece gözlerindeki ışığı görüyordum” dedi ve sıkı sıkı sarıldık…

İşte bazen ‘’Özlem ‘ler’’ bazen böyle güzellikler getirir hayata hemde bahar tadında … Sizin Özleminiz var mı?
Canım dostum Allah yokluğunu göstermesin ve bu hayat küreğini hep beraber çekelim…

Seçil …

Reklamlar

4 Comments

  1. Geri bildirim: ÖZLEM’ler | mavi lotus
  2. Canım arkadaşım…Her şey bizler için…Hastalıkta…sağlıkta . Ne mutlu bize ki her zorlukta sırtsırta, her mutlulukta kucak kucağa olabiliyoruz ve gerçek dostluğun kıymetini biliyoruz. Allah bizi hep iyilerle ve verdiğimiz değerin kıymetini bilenlerle karşılaştırsın…Özlem

    Beğen

    1. Daha nice duygulamı adına kaleme almak dilegiyle ve hatta ömrümce…
      Uzun olsun ki çok yazayım sana ve her an daha saglam cekelim kürekleri…

      Iyi ki varsın. ..

      Beğen

  3. İyi ki vardın… Seni çok özledim… Seninle çalışmak, seninle yemek, seninle dolaşmak, seninle …. Herşey çok güzeldi… Sadece telefonda konuşmak, arada bir yüzyüze görüşmek yetmiyor cancan…
    Jalan…

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s